De democratie van zestien snaren Het strijkkwartet is een van de meest intieme en veeleisende vormen van kamermuziek: vier individuele musici moeten zich verenigen tot één instrument, terwijl elke stem haar eigen karakter, register en verantwoordelijkheid behoudt. In de partituur zijn de rollen verdeeld over eerste viool, tweede viool, altviool en cello, maar geen...

De vergeten adem van het strijkinstrument De overstap van darmsnaren naar staal en later naar synthetische vezels was geen louter technische verbetering. Zij veranderde ook het esthetische uitgangspunt van het strijkinstrument: de verhouding tussen draagkracht, warmte, articulatie en muzikale ruimte kreeg een andere vorm. De moderne luisteraar is daardoor vertrouwd...

De muzikale omwenteling aan de oevers van het IJ Jan Pieterszoon Sweelinck vormt een van de belangrijkste scharnierfiguren tussen de late renaissance en de vroege barok. Zijn muziek verenigt de gedisciplineerde polyfonie van de zestiende eeuw met een nieuwe belangstelling voor instrumentale virtuositeit, retorische spanning en zelfstandige klavierstructuren. Vanuit...

De beklemde stilte tussen de delen Wie na het eerste deel van een symfonie spontaan begint te applaudisseren, merkt vaak onmiddellijk hoe gespannen de concertzaal kan reageren. Een enkele enthousiaste reactie volstaat soms voor een golf van afkeurende blikken, een haastig gesis of het rituele “ssht” waarmee ervaren bezoekers de orde herstellen. Alsof de...

Een toevallige vondst in St. Anne die de muziekgeschiedenis herschrijft De herontdekking van Florence Price begon niet in een concertzaal, archief of uitgeverskantoor, maar in een vervallen houten zomerhuis in St. Anne, Illinois. In 2009 troffen Vicki en Darrell Gatwood daar stapels partituren, brieven en fragmenten uit dagboeken aan. Het huis was ooit eigendom...

De illusie van chaos en de roep van een enkele stem Een fuga lijkt bij een eerste beluistering soms op een caleidoscoop van geluid. Er klinken verschillende melodische lijnen tegelijk, stemmen kruisen elkaar, verdwijnen achter een andere klank en komen later opnieuw naar voren. Wie de partituur niet kan lezen, kan daardoor het gevoel krijgen dat er geen houvast is....